W dolinie – 88

W dolinie leżało ciche, senne miasteczko. Jego mieszkańcy spali, odpoczywając przed kolejnym pracowitym dniem. Rozświetlone było tylko jedno małe okienko na poddaszu. Wewnątrz, w jasnym pokoiku, dwunastoletni chłopiec składał statek z klocków Lego. Siedział na podłodze od ponad dwóch godzin. Jego rodzice już spali w sąsiednim pokoju, a on, całkowicie zaangażowany w budowlę, cierpliwie kończył swoje dzieło.

Autor: Sokolik

Na kamieniu – 12

Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o życiu na pustyni. Było jej bardzo trudno sobie takie życie w ogóle wyobrazić. Chociaż czuła się całkiem szczęśliwa tu, pośrodku morza, to jednak w jakiś sposób tęskno jej było go gorącej pustyni. Na szczęście pomyślała, że ze swym pięknym ogonem zapewne nie poradziłaby sobie tam najlepiej. Kochała swój pokryty niebieskofioletowymi łuskami ogon. A on najlepiej czuł się w wodzie.

Autor: Gwiazdeczka

Wielki diament – 34

Wielki diament wytoczył się z wnętrza Ziemi na jej powierzchnię. Dla niepoznaki pokrył się szarym pyłem i czekał, aż ktoś go odnajdzie. Leżał na środku ścieżki. Codziennie mijało go wiele ludzkich i zwierzęcych nóg, a nawet parę samochodowych kół. Pewnego razu przechodziła tamtędy Julia, młoda kobieta, która była zmęczona po długim dniu pracy i marzyła tylko o powrocie do domu. Zatrzymała się i spojrzała na szary kamień. „To nie jest zwykły kamień” pomyślała i podniosła go. Po chwili zorientowała się, że trzyma w rękach diament. Zabrała go do domu, nie zdając sobie sprawy, że jej odkrycie wciągnie ją w wir niebezpiecznych wydarzeń.

Następnego dnia, gdy wróciła z pracy, zauważyła, że drzwi do jej mieszkania są uchylone. Serce zaczęło jej bić szybciej. Weszła ostrożnie do środka i zobaczyła, że jej mieszkanie zostało przeszukane. Diament, który schowała w szufladzie, zniknął.

Zrozumiała, że ktoś wiedział o jej znalezisku i teraz jest w niebezpieczeństwie. Postanowiła zgłosić sprawę na policję, ale zanim zdążyła to zrobić, otrzymała tajemniczy telefon. Głos w słuchawce ostrzegał ją, żeby nie mieszała się w sprawy, które jej nie dotyczą, jeśli chce pozostać bezpieczna.

Jednak kobieta nie zamierzała się poddać. Postanowiła dowiedzieć się, kto stoi za kradzieżą diamentu i dlaczego jest on tak cenny. Rozpoczęła własne śledztwo, które prowadziło ją przez mroczne zaułki miasta i niebezpieczne spotkania z ludźmi, którzy nie mieli dobrych intencji.

W trakcie swojego śledztwa odkryła, że diament był częścią większej intrygi, w którą zamieszani byli wpływowi ludzie. Wiedziała, że musi być ostrożna, ale jednocześnie czuła, że nie może się wycofać. Każdy krok przybliżał ją do prawdy, ale także narażał na coraz większe niebezpieczeństwo.

W końcu, po wielu trudach i niebezpiecznych sytuacjach, odkryła, kto stoi za kradzieżą i dlaczego diament jest tak cenny. Okazało się, że był on kluczem do ukrytego skarbu, który miał ogromną wartość.

Dzięki swojej determinacji i odwadze Julia zdołała odzyskać diament i ujawniła całą intrygę. Jej historia stała się sensacją, a ona sama zyskała sławę jako bohaterka, która nie bała się stawić czoła niebezpieczeństwu. Diament, który wytoczył się z wnętrza Ziemi, zmienił jej życie na zawsze.

tekst wygenerowany przez AI przy pomocy Ewy Damentki

Góra lodowa – 59

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw zwierzyła się ze swojego pomysłu przyjaciółce, małej foczce, która w casie sztormu straciła swoich rodziców. Maleństwo ucieszyło się i niepewnie zapytało, czy góra weźmie je ze sobą. Foczka cały czas miała nadzieję, że jej bliscy żyją i kiedyś się odnajdą. Teraz, jeśli będzie sama podróżować w towarzystwie góry lodowej, to jej szanse na ich odnalezienie będą rosły. Góra zgodziła się i ucieszyła, Bardzo polubiła małą foczkę i to ze względu na nią długo odkładała swoją podróż. Nie chciała rozstawać się z przyjaciółką. Postanowiły wyruszyć o świcie. I wyruszyły. A to, co przeżyły, widziały, kogo spotkały… to już temat na wiele innych opowiadań.

Autor: Ewa Damentka

Na kamieniu – 11

Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o niebieskich migdałach. Podsłuchała kiedyś rozmowę ludzi i to, że ktoś komuś żartobliwie zarzucił, że myśli, czy marzy o niebieskich migdałach. Znała migdały. Jadała je czasami. Jednak nigdy nie trafiła na niebieskie. Czy są smaczne? Czy istnieją? Jakie mogą być? Rozmarzyła się, rozluźniła i uśmiechnęła, bo zrozumiała, że niebieskie migdały mogą po prosty symbolizować marzenia, piękne marzenia.

Autor: Ewa Damentka

Młody mężczyzna przystanął – 47

Młody mężczyzna przystanął przed oknem księgarni. Jego wzrok przyciągnęła książka o interesującej okładce. Przyglądał się jej uważnie, bo okładka była bardzo malownicza. Przedstawiała fantastyczny świat przedstawiający piękne lasy, góry, łąki i zbiorniki wodne. Było na niej także wiele istot, takich jak elfy, skrzaty, wróżki i inne niezwykłe postacie.

Po przyjściu do domu, postanowił namalować taki sam obraz.

Autor: Sokolik

Na kamieniu – 10

Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o dalekich krajach godnych zwiedzenia.

Potem skoczyła do wody i zniknęła w morskiej toni. Płynęła i płynęła, aż dopłynęła do bajecznej krainy, którą się zachwyciła i była w niej szczęśliwa.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wielki diament – 33

Wielki diament wytoczył się z wnętrza Ziemi na jej powierzchnię. Dla niepoznaki pokrył się szarym pyłem i czekał, aż ktoś go odnajdzie. Leżał na środku ścieżki. Codziennie mijało go wiele ludzkich i zwierzęcych nóg, a nawet parę samochodowych kół. Pewnego razu uniósł się do góry. Zwróciło to uwagę osób, które były w pobliżu. Jeden z mężczyzn podszedł i przyjrzał się. Wziął go do ręki i potarł. Wtedy to diament rozjaśnił się. Mężczyzna potrzymał go przez chwilę, po czym położył na ziemi. Odszedł zostawiając diament…

Autor: Sokolik

Księżyc wyszedł zza chmur – 83

Księżyc wyszedł zza chmur i oświetlił stary zamek zbudowany na wysokim wzgórzu. W jego świetle można było wyraźnie obejrzeć całą budowlę oraz postać, która o północy pojawiła się na zamkowych murach. Był to człowiek znany wszystkim mieszkańcom pobliskiego miasteczka. Był sławnym muzykiem, który ukrywał się tutaj przed natrętnymi ludźmi. W miasteczku nie miał ani chwili spokoju. Teraz będąc w zamku, czuł się wolny i miał czas dla siebie. Nikt, poza jego rodziną, nie wiedział, że tu jest. Ludzie wiedzą tylko, że wyjechał za granicę na koncert.

Autor: Sokolik

Na kamieniu – 9

Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o zwierzętach morskich, które właśnie wyskakiwały w górę jak rakiety, po czym opadały i uderzały całym ciałem o wodę. Orki i delfiny musiało to boleć, jednak frajdę miały ogromną, gdyż powtarzały to wielokrotnie.

Autor: Sokolik