Autor: ed

Góra lodowa – 48

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw zadzwoniła do przyjaciółki, takiej prawdziwej i mądrej. Nie przyznała się, że wyruszyła na szerokie wody, bo wiedziała, że ona pozna po tonie głosu góry lodowej, czy wszystko jest w porządku. Miała do niej pełne zaufanie. Przyjaciółka, nie wiedząc, co się dzieje, cieszyła się z dobrej formy góry lodowej. Góra mogła więc śmiało sunąć dalej. Trochę to skomplikowane, ale góra wiedziała, o co chodzi.

Autor: Gwiazdeczka

Młody mężczyzna przystanął – 33

Młody mężczyzna przystanął przed oknem księgarni. Jego wzrok przyciągnęła książka o interesującej okładce. Przyglądał się jej uważnie, bo rysunek na okładce przyciągał. Sprawiał, że budziła się w nim pozytywna energia i chęć obcowania z książką. Rysunek zachęcał do przeczytania jej.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Góra lodowa – 47

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw starannie przygotowała się do swojej podróży. Rozmawiała z każdym, kto się na to zgodził. Zwierzęta lądowe i morskie, kry i góry lodowe, fale wody i wiatr były jej doradcami. Bardzo pomocne okazały się też wędrowne ptaki, które przysiadały na niej, żeby odpocząć przed kolejnym lotem. Lodowa góra dowiedziała się, że zacznie topnieć, jak wypłynie na cieplejsze morza, ba, że może nawet zupełnie zniknąć. Zgodziła się na to. Uznała, że jest śmiertelna, ale przed śmiercią chce przeżyć swoją przygodę. To właśnie tłumaczyła swoim zmartwionym doradcom. Wielu z nich rozchmurzyło się, słysząc te słowa. Powiedzieli jej, że mimo ryzyka, jakie ponoszą, oni też nigdy nie zrezygnowaliby ze swoich marzeń i ze swoich doświadczeń. Kiedy góra przygotowała się już do podróży, to wyruszyła, cichutko, żeby nie obudzić śpiących przyjaciół. Podróżuje do dziś i nie zamierza przestać. Czasami na trasie spotyka swoich doradców: fale, foki, wiatr, ptaki, inne góry morskie, czy kry, które kiedyś były górami lodowymi. Porozmawiają chwilkę, wymieniają ploteczki i potem płyną lub fruwają, każde w swoją stronę. Góra lodowa jest szczęśliwa i nie może pojąć, czemu tak długo trzymała się lądolodu. Teraz już nigdy by do niego nie wróciła. Poczuła smak wolności i bardzo jej to odpowiada.

Autor: Ewa Damentka

Młody mężczyzna przystanął – 32

Młody mężczyzna przystanął przed oknem księgarni. Jego wzrok przyciągnęła książka o interesującej okładce. Przyglądał się jej uważnie, bo przedstawiała kota w kapeluszu, który wyglądał, jakby właśnie opowiadał dowcip. Mężczyzna, będący miłośnikiem humoru, nie mógł się powstrzymać i wszedł do księgarni.

– Dzień dobry, w czym mogę pomóc? – zapytała sprzedawczyni z uśmiechem.

– Chciałbym zobaczyć tę książkę o kocie w kapeluszu – odpowiedział mężczyzna.

Sprzedawczyni podała mu książkę, a on zaczął ją przeglądać. Już na pierwszej stronie znalazł dowcip: „Dlaczego koty nie grają na pianinie? Bo nie mogą znaleźć klawiszy mięsnych!” Mężczyzna parsknął śmiechem.

Książka była pełna takich żartów i opowieści o kocie, który podróżował po świecie, spotykając różne zwierzęta i opowiadając im dowcipy. Był tam rozdział o kocie, który próbował nauczyć ryby tańczyć, i inny o tym, jak kot próbował przekonać psa, że marchewki są lepsze od kości.

Mężczyzna nie mógł się powstrzymać i kupił książkę. W drodze do domu, czytając kolejne dowcipy, śmiał się tak głośno, że przechodnie zaczęli się za nim oglądać. Kiedy dotarł do domu, postanowił podzielić się książką z przyjaciółmi.

Zorganizował wieczór komediowy, na którym każdy miał przeczytać swój ulubiony dowcip z książki. Wieczór okazał się wielkim sukcesem, a wszyscy śmiali się do łez. Mężczyzna zdał sobie sprawę, że ta książka nie tylko poprawiła mu humor, ale także zbliżyła go do przyjaciół.

Od tego dnia, kot w kapeluszu stał się symbolem ich grupy, a każdy nowy dowcip był witany z entuzjazmem. I tak, dzięki jednej książce, młody mężczyzna i jego przyjaciele odkryli, że śmiech naprawdę jest świetnym lekarstwem.

Tekst wygenerowany przez AI na polecenie Ewy Damentki

Góra lodowa – 46

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw ruszyła na zachód, a potem na południe. „Do Afryki” – krzyczał w niej jakiś głos. I popłynęła. Krótko płynęła.

dla Daniela napisał Andrzej

Młody mężczyzna przystanął – 31

Młody mężczyzna przystanął przed oknem księgarni. Jego wzrok przyciągnęła książka o interesującej okładce. Przyglądał się jej uważnie, bo go zaintrygowała, Nawet nie zauważył, jak jego przyjaciółka pojawiła się obok.

– Cześć – powiedziała.

Mężczyzna wzdrygnął zaskoczony, po czym uśmiechnął się do niej. Potem spędzili razem miłe popołudnie.

Autor: Sokolik

Góra lodowa – 45

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw skierowała się na północ, gdzie spotkała tajemnicze duchy, które zamieszkiwały opuszczone wraki statków.

Duchy te były przyjazne i chętnie snuły opowieści o dawnych czasach, kiedy to statki przemierzały te wody, pełne nadziei i marzeń. Góra lodowa, zafascynowana ich historiami, postanowiła zaprzyjaźnić się z nimi. Miała nadzieję, że przy ich pomocy odkryje wiele tajemnic skrywanych przez oceany.

Pewnej nocy, gdy księżyc oświetlał spokojne wody, duchy zaprosiły górę lodową do swojego podwodnego królestwa. Tam, gdzie wśród zatopionych skarbów i koralowych ogrodów ożywały wspomnienia z przeszłości.

Duchy zafascynowane ciekawością góry lodowej razem z nią wyruszyły na poszukiwanie zapomnianych historii, które kryły się w morskich głębinach. Wspólnie odkryli starożytne miasta, które niegdyś tętniły życiem, a teraz były tylko cichymi świadkami minionych epok. Góra lodowa, dzięki zaprzyjaźnieniu się z duchami, nauczyła się, że nawet najzimniejsze serca mogą ogrzać się w blasku wspomnień i serdecznej przyjaźni.

Podczas jednej z wypraw natrafili na wrak statku, który skrywał tajemniczy dziennik kapitana. Duchy, z pomocą góry lodowej, odczytały zapiski, które prowadziły do legendarnego skarbu ukrytego na dnie oceanu. Wspólnie postanowili odnaleźć ten skarb, nie dla bogactwa, ale dla historii, którą mógł opowiedzieć.

Ich podróż była pełna wyzwań – musieli stawić czoła burzom, lodowym szczelinom i głębinowym stworzeniom. Jednak dzięki determinacji i przyjaźni, udało im się dotrzeć do celu. Skarb okazał się być nie tylko złotem i klejnotami, ale także artefaktami pełnymi wiedzy o dawnych cywilizacjach.

Góra lodowa, zainspirowana tymi odkryciami, postanowiła kontynuować swoje podróże, dzieląc się historiami z duchami i innymi napotkanymi stworzeniami. Duchy, zadowolone z przygód, które przeżyły z górą lodową, postanowiły towarzyszyć jej w dalszych wyprawach, tworząc wraz z nią niezwykłą drużynę odkrywców.

I tak, góra lodowa i duchy przemierzały oceany, odkrywając tajemnice przeszłości i tworząc nowe historie, które będą opowiadane przez kolejne pokolenia.

tekst wygenerowany przez AI przy pomocy Ewy Damentki

Młody mężczyzna przystanął – 30

Młody mężczyzna przystanął przed oknem księgarni. Jego wzrok przyciągnęła książka o interesującej okładce. Przyglądał się jej uważnie, bo okładka przedstawiała gigantycznego banana tańczącego salsę z pingwinem w smokingu. Zaintrygowany, wszedł do księgarni i poprosił sprzedawcę o książkę.

Zobaczył, że to absurdalna opowieść o przygodach detektywa, który rozwiązuje zagadki w świecie, gdzie wszystko jest możliwe.

Mężczyzna, który zawsze lubił dziwne historie, kupił książkę i zaczął czytać ją jeszcze tego samego wieczoru. Historia zaczynała się, gdy detektyw Alfred otrzymał zlecenie odnalezienia zaginionego kapelusza. Kapelusz ten miał magiczne właściwości – potrafił zmieniać właściciela w dowolne zwierzę.

Alfred, uzbrojony w lupę i parasol, wyruszył na poszukiwania. Po drodze spotkał gadającego kota, który twierdził, że widział kapelusz w rękach królika-magika. Detektyw postanowił odwiedzić królika, ale zamiast niego znalazł tylko wielką marchewkę, która śpiewała operowe arie.

Z każdą stroną książki, mężczyzna zanurzał się coraz głębiej w świat pełen nonsensu. Alfred musiał rozwiązywać zagadki, które nie miały sensu, jak na przykład, dlaczego słońce postanowiło wziąć urlop i kto ukradł księżycowe kamienie z ogrodu wróżki.

W końcu, po wielu przygodach, Alfred znalazł kapelusz w rękach wielkiego, różowego flaminga, który okazał się być dawnym królem krainy Absurdu. Flaming zgodził się oddać kapelusz, ale tylko pod warunkiem, że Alfred zatańczy z nim walca na szczycie tęczy.

Młody mężczyzna, czytając te strony, śmiał się do łez. Historia była tak absurdalna, że nie mógł się od niej oderwać. Kiedy dotarł do ostatniej strony, zrozumiał, że czasem warto zanurzyć się w świecie, gdzie wszystko jest możliwe, a rzeczywistość nie ma żadnych ograniczeń..

tekst wygenerowany przez AI przy pomocy Ewy Damentki

Góra lodowa – 44

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw płynęła spokojnie, w ciszy. Wpłynęła do jednego portu, do drugiego. W którymś kolejnym usłyszała narzekania, że upały od wielu tygodni nawiedziły kontynent i nastał czas suszy. Bez zastanowienia wtoczyła się swym wielkim cielskiem na ląd. Szybko odnalazła ogromne centrum handlowe i zaproponowała swoje usługi, mówiąc, że jest źródłem wody pitnej. Długo się nie zastanawiano. Władze centrum handlowego szybko napisały stosowną umową, korzystną dla obu stron i dla spragnionego narodu.

Autor: Danuta Majorkiewicz