Było to magiczne miejsce, ciche i prawie odludne, położone wśród rozległych łąk, przez które przebiegała niemal niewidoczna wąska droga.
Nad nimi rozpościerało się niebo rozświetlone ciepłymi promieniami słońca dojrzałego lata. Wysoko ponad trawami słychać było śpiew skowronka, radosny i perlisty. Złożony z wysokich, świergocących treli, które zachwycały pośród wszechobecnej ciszy.
Przynosiły radość, ukojenie, spokój i pełny relaks.
Autor: Danuta Majorkiewicz