ćwiczenia literackie
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o marynarzu, który przepływał na okręcie. Był młody i pełen uroku, ale nie to zachwyciło Syrenkę. Marynarz śpiewał śliczne piosenki, a ona uwielbiała pląsy w wodzie. Marzyła o tym, aby marynarz na stałe został przy niej. Syrenka wiedziała, że byłoby to możliwe w jednym przypadku: gdyby marynarz utonął. Jednak nie życzyła mu śmierci.
Autor: Kasia Godefroy
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o przygodach, które mogłyby ją spotkać na lądzie. Miała na imię Lila i zawsze marzyła o tym, by zobaczyć, jak żyją ludzie. Pewnego dnia, gdy tak rozmyślała, zauważyła na plaży małego chłopca, który próbował zbudować zamek z piasku, ale fale ciągle go niszczyły.
Lila postanowiła pomóc. Wyskoczyła z wody i podeszła do chłopca.
– Cześć, nazywam się Lila. Mogę ci pomóc zbudować zamek? – zapytała.
Chłopiec, choć zaskoczony, zgodził się z radością. Razem zaczęli budować największy zamek z piasku, jaki kiedykolwiek widziano na tej plaży. Lila używała swoich magicznych mocy, by zamek był odporny na fale.
Gdy zamek był gotowy, chłopiec zapytał:
– Czy mogę cię jakoś odwdzięczyć?
Lila uśmiechnęła się i powiedziała:
– Chciałabym zobaczyć, jak wygląda życie na lądzie. Czy mógłbyś mi pokazać swoje ulubione miejsca?
Chłopiec zgodził się i razem wyruszyli na przygodę. Pokazał jej park, gdzie bawiły się dzieci, sklep z lodami, gdzie spróbowali różnych smaków, i bibliotekę, gdzie Lila zafascynowała się książkami.
Pod koniec dnia Lila musiała wrócić do morza, ale obiecała, że wróci, by przeżyć kolejne przygody. Chłopiec machał jej na pożegnanie, a Lila zanurzyła się w wodzie, myśląc o wszystkich wspaniałych rzeczach, które zobaczyła.
Od tego dnia Lila często odwiedzała ląd, a chłopiec zawsze czekał na nią z nowymi pomysłami na wspólne zabawy.
tekst wygenerowany dla Kasi przez AI
na polecenie Ewy Damentki
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o płynącym w oddali statku. Zastanawiała się jak tam jest. Postanowiła popłynąć zobaczyć go z bliska. Po około godzinie, była w pobliżu i zobaczyła spacerujących po pokładzie ludzi. Niektórzy z nich tańczyli i śpiewali różne piosenki, których syrena nie znała. Obserwowała wszystko z wody i śpiewała razem z nimi. Nagle jeden z pasażerów zobaczył syrenę i jej pomachał. Ta zrobiła to samo.
Kiedy zaszło już słońce, wróciła do swojego domu, a statek z ludźmi popłynął ku lądowi.
Autor: Sokolik
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o życiu. Wnet zobaczyła w wodzie nieprzytomnego człowieka. Zaniosła go na brzeg i sprawdziła, czy żyje. Uratowany był przystojnym mężczyzną, więc syrena zajęła się nim czule i przestała rozmyślać.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o tajemnicach, które kryły się w głębinach oceanu. Miała na imię Marina i była znana wśród morskich stworzeń jako opiekunka wszystkich zwierząt. Pewnego dnia, gdy tak rozmyślała, usłyszała ciche wołanie o pomoc.
Zanurkowała w głębiny i zobaczyła małego delfina, który zaplątał się w sieć rybacką. Marina szybko uwolniła delfina, który przedstawił się jako Delfi. Opowiedział jej o magicznej wyspie, na której żyją niezwykłe stworzenia, w tym jednorożce morskie. Marina była zafascynowana tą historią i postanowiła wyruszyć z Delfim na poszukiwanie tej wyspy.
Podczas podróży spotkali wiele przyjaznych stworzeń, które pomagały im w drodze. Przepłynęli przez kolorowe rafy koralowe, gdzie ryby tańczyły w rytm fal, i odwiedzili podwodne jaskinie, w których świeciły tajemnicze perły. W końcu dotarli do magicznej wyspy, gdzie powitały ich jednorożce morskie.
Jednorożce opowiedziały Marinie o swoim życiu i pokazały jej, jak używają swoich magicznych rogów do leczenia chorych zwierząt. Syrena była tym zachwycona i postanowiła nauczyć się od nich jak najwięcej. Spędziła wiele dni na wyspie, ucząc się i pomagając jednorożcom w ich codziennych obowiązkach.
Pewnego dnia, podczas jednej z lekcji, zauważyła, że jeden z jednorożców, o imieniu Lumin, jest smutny. Zapytała go, co się stało, a Lumin opowiedział jej o zaginionym przyjacielu, który wyruszył na poszukiwanie legendarnej perły mądrości i nigdy nie wrócił. Marina postanowiła pomóc Luminowi i razem z Delfim wyruszyli na poszukiwanie zaginionego jednorożca.
Podczas swojej podróży napotkali wiele wyzwań, ale dzięki swojej determinacji i współpracy udało im się pokonać wszystkie przeszkody. W końcu dotarli do tajemniczej jaskini, gdzie znaleźli zaginionego jednorożca, który był uwięziony przez złowrogiego kraba. Marina i Delfi, wykorzystując swoje umiejętności i odwagę, uwolnili jednorożca i razem wrócili na magiczną wyspę.
Jednorożce były wdzięczne Marinie i Delfiemu za ich pomoc, a Lumin odzyskał swojego przyjaciela.
Marina nauczyła się, że prawdziwa siła tkwi w przyjaźni i współpracy. Kiedy nadszedł czas, by wrócić do domu, obiecała, że będzie odwiedzać wyspę i pomagać jednorożcom, kiedy tylko będzie mogła.
Delfi towarzyszył jej w drodze powrotnej, a ich przyjaźń stała się jeszcze silniejsza.
Syrena wróciła do swojego kamienia, ale teraz wiedziała, że zawsze może liczyć na swoich nowych przyjaciół i że razem mogą uczynić ocean jeszcze piękniejszym miejscem.
tekst wygenerowany przez AI przy pomocy Ewy Damentki
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o czymś tak długo i intensywnie, aż w końcu zapomniała, o czym tak rozmyśla. Pragnęła uchodzić za bardzo mądrą syrenę i uważała, że jak będzie zamyślona, to tak właśnie będzie wyglądać. Okazało się to jednak trudniejsze, niż przypuszczała. Po pierwsze, było niezwykle nudne. Poza tym, gdyby ktoś zapytał, o czym właściwie myśli, wyszłaby pewnie na niespełna rozumu. Wskoczyła więc do wody i odpłynęła.
Autor: Gwiazdeczka
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o swoim ukochanym. Był młodym rybakiem. Wiele razy widywała go, gdy na pełnym morzu łowił ryby. Ukrywała się przed jego wzrokiem, bo nie wiedziała, jak zareaguje na jej widok. To jednak nie przeszkadzało jej w snuciu marzeń o szczęśliwym wspólnym życiu.
Autor: Ewa Damentka
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o tym, kiedy pojawi się młody rybak.
Autor: Stokrotka
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o tym, jak bardzo chciałaby spróbować pizzy. Tak, dobrze słyszeliście – pizzy! Marina, bo tak miała na imię nasza syrena, słyszała od mew, że na lądzie ludzie jedzą coś, co nazywa się pizzą, i że jest to przepyszne.
Pewnego dnia, gdy tak marzyła o pizzy, zauważyła na plaży grupę turystów z wielkimi pudełkami. „To musi być pizza!” pomyślała i postanowiła działać. Wyskoczyła z wody i zaczęła machać do turystów. Ci, zaskoczeni widokiem syreny, podeszli bliżej.
– Przepraszam, czy mogłabym spróbować kawałka tej pizzy? – zapytała Marina, starając się wyglądać jak najbardziej przyjaźnie.
Turyści, choć zszokowani, postanowili spełnić jej prośbę. Jeden z nich podał jej kawałek pizzy z serem. Marina wzięła kęs i… jej oczy rozbłysły z zachwytu.
– To jest niesamowite! – wykrzyknęła. – Dlaczego nikt mi wcześniej nie powiedział, że pizza jest taka pyszna?
Od tego dnia Marina regularnie odwiedzała plażę, zaprzyjaźniając się z turystami i zawsze prosząc o kawałek pizzy. Stała się lokalną atrakcją, a ludzie zaczęli przyjeżdżać z daleka, aby zobaczyć syrenę, która uwielbia pizzę.
I tak, na kamieniu wystającym z morza, narodziła się legenda o syrenie Marinie, która marzyła o pizzy i znalazła sposób, by spełnić swoje kulinarne pragnienia. A turyści? Zawsze mieli przy sobie dodatkowe pudełko pizzy, na wypadek, gdyby Marina znów się pojawiła.
tekst wygenerowany przez AI na polecenie Ewy Damentki
Na kamieniu wystającym z morza przysiadła piękna syrena. Wygrzewała się w ciepłych promieniach słońca i rozmyślała o tym, jak wygląda życie w chmurach, które widziała bardzo wysoko w oddali. Zastanawiała się jak tam dotrzeć, ale jej rozmyślania przerwało wołanie siostry.
Autor: Sokolik