Ciche jezioro drzemało w głębi gęstego lasu. Czasami budziło się i wsłuchiwało w odgłosy puszczy, w rozmowy zwierząt oraz drzew, mchów, grzybów i paproci. Potem znów zasypiało i znów się budziło, żeby poczuć rytm świata. Ten rytm zmieniał się systematycznie i za każdym razem po przebudzeniu jezioro sprawdzało go i dostosowywało się do niego. Było dla niego ważne, żeby współgrać ze światem, bo wtedy czuło swoją moc i wiedziało, po co istnieje. Miało swoje zadania do spełnienia. Jak każde z nas.
Autor: Ewa Damentka