Młody mężczyzna przystanął – 2

Młody mężczyzna przystanął przed oknem księgarni. Jego wzrok przyciągnęła książka o interesującej okładce. Przyglądał się jej uważnie, bo przypomniał sobie co jest najważniejsze w życiu. Okładka przedstawiała trzy drogi, a na początku tych dróg stał zamyślony człowiek .

Tytuł książki brzmiał: „Którą drogą podążyć?”.

Młodzieniec wiedział że najważniejsza jest rodzina.

Uświadomił sobie, że jego postawa i to, jak postępuje, przekłada się na wychowanie córki. Córka bierze przykład z niego i zachowuje się podobnie jak on.

Postanowił to zmienić. Zaczął odważniej podchodzić do życia. Mierzyć się z problemami. Rozmawiać z ludźmi.

Wybrał drogę – pokazać córce, że czas wydorośleć i zadbać o siebie. Pewnie kroczyć przez życie Pokazać na sobie, że można się zmienić. Myślę, że swoją postawą zainspiruje córkę do zmiany.

Autor: Anna Olawa

Góra lodowa – 29

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw wypłynęła na środek oceanu. Rozmawiała z wielorybami i delfinami oraz z przelotnymi ptakami, które czasem na niej przysiadały. Kiedy nie miała gości, to całą uwagę skupiało na doznawaniu: ciepła wody, prądów morskich, mniejszej lub większej siły wiatru, bezkresu oceanu i pieszczoty słonecznych promieni. Było jej dobrze. Początkowo miała jeszcze ochotę na dalsze wędrówki, ale przyjemności, jakie doznawała tu, na środku oceanu, były tak silne, że nie zamieniłaby ich na nic innego. Przynajmniej tak się jej wydawało, do czasu, gdy spadł deszcz i poczuła miły dotyk tysięcy drobniutkich kropelek.

Wtedy zaczęła przyglądać się niebu, z którego deszcz spadał, i odkryła, że to chmury przenoszą go w różne miejsca. Gdy patrzyła na chmury, poczuła z nimi powinowactwo, tak jakby były rodziną. Pomyślała sobie, że nie miałaby nic przeciwko przemienieniu się w jedną z nich. Przestała więc zwracać uwagę na to, że stopniowo topnieje. Bawiła się z gośćmi, obserwowała świat, kłaniała się chmurom i śmiała do słońca. W pewnej chwili zupełnie stopniała. Ku swojej zdziwieniu nie zniknęła. Zmieniła się w parę wodną, uniosła do góry i tam skropliła się, stając się jedną z chmur. Jedną z tych piękności, które tak podziwiała, gdy patrzyła na nie z dołu, ze środka oceanu.

Autor: Ewa Damentka

Kolorowe fajerwerki – 99

Kolorowe fajerwerki pięknie przyozdabiały nocne, zimowe niebo. Żegnały przemijający Stary Rok i witały Nowy, który właśnie nadszedł, a wraz z nim człowiek – Eskimos, który przybył tu z północy. Postanowił przenieść się w miejsce, gdzie mógł poznać bliżej innych ludzi. Zamieszkał w niewielkim, murowanym domku na obrzeżach miasteczka, blisko lasu i stawu, który był teraz zamarznięty. Często chodził tu na ryby, które po złowieniu sam przygotowywał i zjadał.

Pewnego dnia, zorganizował u siebie zabawę z możliwością zjedzenia przygotowanych przez niego różnych potraw. Przyszło do niego wiele osób, a nawet były także całe rodziny z dziećmi. W ich towarzystwie Eskimos czuł się bardzo dobrze i ludzie także go zaakceptowali.

Autor: Sokolik

Młody mężczyzna przystanął – 1

Młody mężczyzna przystanął przed oknem księgarni. Jego wzrok przyciągnęła książka o interesującej okładce. Przyglądał się jej uważnie, bo zaintrygował go rysunek konia, który ją ozdabiał. Wszedł do księgarni, zaczął wertować książkę, a nawet… czytać. Głośne chrząkanie księgarza przywróciło mu poczucie rzeczywistości. Uśmiechnął się przepraszająco i wyciągnął portfel. Zapłacił za książkę i wyszedł z nią z księgarni. Poszedł prosto do domu i od razu się nią zajął. Przeczytał ją za jednym zamachem. Po prostu ją pochłonął. Zrobił sobie kolację i zaczął czytać znowu. „Tango z koniem” wyraźnie go wciągnęło. A gdy zasnął, śnił, że potrafi jeździć konno i że sprawia mu to wielką przyjemność.

dla Kasi napisała Ewa Damentka

Kolorowe fajerwerki – 98

Kolorowe fajerwerki pięknie przyozdabiały nocne, zimowe niebo. Żegnały przemijający Stary Rok i witały Nowy, który właśnie nadszedł, a wraz z nim Kot w Butach w swoim charakterystycznym stroju. Miał założony podróżny plecak i radośnie podskakiwał. Pozdrawiał przy tym ludzi, którzy także mu machali. Poszedł w kierunku małej chatki, gdzie przenocował przy kominku.

Autor: Sokolik

Góra lodowa – 28

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw zorganizowała imprezę pożegnalną dla fok, morsów i niedźwiedzi. Zaprosiła też inne góry lodowe pływające w pobliżu, a nawet małe kry. Wszyscy wesoło się bawili, a góra w ciekawością słuchała informacji o podróżach swoich gości. Dopytywała ich o różne ciekawostki i w myślach układała plan podróży. Potem chwilę porozmawiała z lądolodem, którego częścią była tak długo i na jego prośbę zabrała ze sobą dwa osierocone niedźwiadki, które poprzedniego dnia zostały wyrzucone na brzeg. Jej pierwszą podróżą stała się więc misja ratunkowa. Należało odnaleźć ich matkę. Po kilku godzinach zobaczyła samotną krę z niedźwiedzicą. Zaprosiła ją do siebie i razem z niedźwiadkami wysadziła w miejscu, w którym rodzina będzie bezpieczna. Potem popłynęła w podróż swojego życia. Ponieważ była bardzo towarzyska od czasu do czasu dawała podwózkę tym, którzy ją o to prosili.

Autor: Ewa Damentka

Młoda kobieta – 511

Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do środka. Założyła ten klub i bardzo się denerwowała, czy znajdzie klientów. Na nazwę namówili ja przyjaciele i, jak się wkrótce okazało, mieli rację. Gdy po godzinie otworzyła drzwi, gotowa na przyjęcie pierwszych klientów, okazało się, że na dworze czeka długa kolejka osób ciekawych tego, co może zaoferować Klub Anonimowych Księżniczek. Byli zadowoleni i polecali klub swoim znajomym. Młoda kobieta szybko musiała zatrudnić pomocników, bo sama nie dawała rady, żeby nadążyć ze wszystkimi zleceniami.

Autor: Ewa Damentka

Kolorowe fajerwerki – 97

Kolorowe fajerwerki pięknie przyozdabiały nocne, zimowe niebo. Żegnały przemijający Stary Rok i witały Nowy, który właśnie nadszedł, a wraz z nim przyleciały małe elfy i wróżki, aby dodać od siebie barwy i kolory, które pięknie prezentowały się z fajerwerkami.

Autor: Sokolik

Góra lodowa – 27

Góra lodowa postanowiła zwiedzić świat. Oderwała się więc od lądolodu, by swobodnie pływać po morzach i oceanach. Najpierw skierowała się na południe, gdzie spotkała Kasię, która właśnie kończyła swój artykuł o morskich stworzeniach. Kasia, zaintrygowana opowieściami góry lodowej, postanowiła dołączyć do niej w tej niezwykłej podróży.

Razem wyruszyły w stronę tropikalnych wysp, gdzie odkryły kolorowe rafy koralowe pełne egzotycznych ryb i innych morskich stworzeń. Kasia, zafascynowana pięknem podwodnego świata, robiła notatki i szkice do swojej gazetki. Góra lodowa, choć nieco zaskoczona ciepłymi wodami, cieszyła się z nowych przyjaciół, których spotkała po drodze.

Podczas jednej z nocy, gdy odpoczywały na spokojnej lagunie, usłyszały dziwne dźwięki dochodzące z głębin. Okazało się, że to syreny śpiewają swoje pieśni. Syreny, zauroczone odwagą Kasi i góry lodowej, zaprosiły je do swojego podwodnego królestwa. Tam, wśród błyszczących koralowców i tajemniczych jaskiń, Kasia i góra lodowa odkryły starożytną mapę prowadzącą do legendarnego skarbu.

Z mapą w ręku, wyruszyły na kolejną przygodę, tym razem w poszukiwaniu skarbu. Po drodze musiały stawić czoła burzom, rekinom i innym niebezpieczeństwom, ale dzięki swojej determinacji i przyjaźni, udało im się dotrzeć do celu. Skarb okazał się być nie tylko złotem i klejnotami, ale także starożytnymi księgami pełnymi wiedzy o świecie.

Kasia, zainspirowana nowymi odkryciami, wróciła na swoją wyspę, gdzie z entuzjazmem zaczęła pisać nową serię artykułów. Góra lodowa, zadowolona z podróży, postanowiła wrócić na północ, by opowiedzieć swoim przyjaciołom o niezwykłych przygodach, które przeżyła z Kasią.

Opowiadanie dedykowane Kasi

tekst wygenerowany przez AI – na polecenie Ewy Damentki